آفات جشن های نیمه شعبان

آفات جشن های نیمه شعبان

آفات جشن های نیمه شعبان

آفات جشن های نیمه شعبان

در جشن‌های نیمه شعبان آیا ممکن است که آفاتی هم بروز بکند؟‌ بله. جواب قطعا مثبت است.
ببینید عزیزان! امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) بر اساس وعده‌هایی که داده شده وقتی که ـ ان شاء الله ـ اذن ظهور بگیرند از حضرت باریتعالی و قیام بکنند، بساط همه گنهکاران و عوامل گناه را از روی کره زمین جمع خواهند کرد. در رأس آنها شیطان است. شیطان در ظهور امام زمان کُشته خواهد شد. خب! این شیطان که اعلی عدوّ بنی بشر هست و خداوند بارها و بارها ما را برحذر داشته از شیطان، دشمن قوی‌ایی است. خدا بنا به هر مصالحی که می‌دانسته به او قدرت داده و فرصت داده که هر کاری دلش می‌خواهد بتواند انجام بدهد و او تمام توان خود را به کار می‌برد در درجه اول که ظهور امام زمان ولو یک روز عقب بیفتد. چون یک روز عمر او طولانی‌تر می‌شود و در این یک روز می‌تواند چند نفر دیگر را هم گمراه کند و به گناه بکشد. بنابراین هر حرکتی، هر کاری، هر اقدامی که به نوعی در ارتباط با امام زمان باشد و اسباب فرج آن بزرگوار را نزدیک بکند، طبیعتاً برخلاف میل شیطان هست و به قول معروف چوب لا چرخ این حرکت می‌گذارد و سعی می‌کند که این حرکت را از اثر بیندازد. اولین کاری هم که می‌کند این است که آن حال معنوی و روحانی را بگیرد. چطور می‌شود؟ خب! امکان «ریا» در جشن‌های ما خیلی فراوان است، امکان «عُجب» خیلی زیاد است. یک نفر در جشن یک اقدامی انجام می‌دهد. حالا هر چه، هر کاری که کرده ـ گفتم ـ مجری هست، سخنران هست، عوامل انتظامی جشن است، چای می‌دهد، خدمتگزاری می‌کند، هر کاری می‌کند؛ اول کاری که شیطان می‌کند القای روحیه عُجب و ریا است. «این منم که طاووس علّیین شدم»! «این منم که دارم این خدمت را اینجا می‌دهم»! «چقدر زیبا سخنرانی کردم»! «چقدر زیبا مجری‌گری کردم»! «چقدر زیبا مداحی کردم»! «چقدر زیبا پذیرایی کردم»! «جشن ما بهتر از جشن دیگران بود»! «هیأت ما بهتر از آن هیأت جشن برگزار کرد” و… .

این دو تا آفت مهمی است که متأسفانه گاهی اوقات گریبان عزیزانی که در برگزاری جشن‌ها سهیم هستند را می‌گیرد.

خوب کسی که در این دام افتاد که دیگر نمی‌تواند روحیه امام زمانی به مردم منتقل کند. لذا بر حذر باشیم. یادمان باشد اینکه ما برای جشن نیمه شعبان کوچکترین قدمی برداریم بزرگترین افتخاری است که امام عصر به ما عنایت کرده. خداوند لطف کرده ما را قابل دانسته و اجازه داده که در این مسیر قدمی برداریم. لحظه به لحظه باید شکرگزار خدا باشیم. ممنون خدا باشیم که ما را آدم حساب کردند. اجازه دادند در این جشن قدمی برداریم. هر کاری که باشد فرقی نمی کند. باید نماز شکر به جا بیاوریم. باید هر لحظه به امام عصر عرض کنیم  یا صاحب الزمان ممنونم که به من اجازه دادید این یک قدم کوچک را بردارم. یک میخ بکوبم در این جشن شما. یک دسته گل بگذارم در گلدان. ممنون شما هستم. از اینجا تا آن کسی که می رود سخنرانی می‌کند. این افتخار را امام زمان می‌توانست به کس دیگری بدهد. چرا به من داده. چرا به شما داده. می‌توانست به کس دیگری بدهد. مگر دوستداران امام زمان کم هستند. مگر دست امام زمان بسته است در اینکه برای خودش یاور انتخاب کند. نه لطف کرده. آقایی کرده من و شما را انتخاب کرده تا در مسیر خدمتگزاری این بزرگوار قدمی برداریم. هر چقدر روحیه شکرگزاری و امتنان ما بالاتر باشد، شکر نعمت نعمتت افزون کند. امکان خدمتگزاری بیشتری را پیدا می کنیم. این را یادمان باشد. قبل از مراسم و بعد از مراسم به درگاه خدا شکر کنیم. به درگاه امام زمان سپاسگزاری کنیم. ممنون که به ما این فرصت را دادید. این جلوی آن عجب و ریا را می گیرد.

از آفات دیگر جشن آزردن سایر نوکران حضرت است. وسط برنامه‌ها‌ی جشن، عوامل به خاطر اینکه با یکدیگر اختلاف نظر و اختلاف سلیقه دارند گاهی اوقات همدیگر را می آزارند. مواظب باشیم. هر کدام از کسانی که در این جشن دارند خدمت می کنند نوکران امام زمان هستند. اینها خدمتگزاران امام زمان هستند. اینها محترم هستند. کوچک یا بزرگ فرقی نمی کند. اگر سنشون بالا باشد که در نوکری حضرت ریش‌شان را سفید کرده اند. مویشان را سفید کرده اند. اگر جوان باشند سربازان نوجوان امام زمان هستند. اینها قابل تقدیرند. قابل احترامند. نکنه خدای نکرده به خاطر یک اختلاف سلیقه کوچک در برنامه ها، که خوب وقتی برنامه ای دارد انجام می شود معمولا در آن اختلاف نظر هست، کارها عقب جلو می شود. خدای نکرده نسبت هم دیگر رفتاری داشته باشیم که در شأن یک نوکر امام زمان و در شأن یک خدمتگزار امام زمان (ع) نیست.

یکی دیگر از آفاتی که در جشن های امام زمان هست اسراف است. اسراف در هرچی. در مواد خوراکی در مواد تزیینی حتی به نظر من اسراف در وقت. مراقب باشیم آنچه که در نیمه شعبان و جشن ها مصرف می شه به نوعی متعلق به امام زمان علیه السلام است. بانیانی که پول میدن این پول رو برای امام زمان علیه السلام میدن و باید در راه رضای امام زمان علیه السلام خرج بشه. نباید اسراف بشه. همینجا این نکته رو بگم، اگر پولی از بانی ای گرفته می شه حواسمون باشه اون پول باید در همون جایی که بانی می خواد خرج بشه. یه بانی میاد پول میده و میگه من این پول رو میدم برای جشن شیرینی بخرید. با این پول دیگه نمی تونید شام بخرید. با این پول دیگه نمی تونید میوه بخرید، یا کتاب بخرید. مگر بانی اجازه بده. یه بانی پول میده فقط کتاب خریده بشه با این پول دیگه نمی شه شربت شیرینی خرید. بعضی وقتا در انتهای جشن مقداری پول باقی می مونه یا مقداری وسایل باقی می‌ماند. اینها را حتما باید با اذن بانی و اذن صاحبان این اموال، هزینه کرد و یا احیانا برای سال‌های بعد و جشن‌های بعدی نگهداری کرد.

یک لیست بلند بالایی از این تیپ آفت ها، من دارم که فکر نمی‌کنم الان فرصتی داشته باشیم که بتوانم همه را بیان بکنم و عنوان بکنم. چند تایی را فقط اسم بردم.

یکی از آفات جشن های نیمه شعبان که ممکن است پیش بیاید، آزار صاحبخانه و همسایه‌ها است. به نام امام زمان، می‌گوییم :

جشن حضرت است دیگر!!!

خب ما بیدار هستیم، چه دلیلی دارد که مثلا شبی که داریم برنامه محل را آماده می‌کنیم تا صبح، همسایه‌ها هم یا صاحبخانه هم در اذیت قرار بگیرد؟ لزومی ندارد. مراقبت کنیم. از مهمانان‌مان بخواهیم که: «تو را به خدا ماشین‌های‌تان را جلوی پارکینگ همسایه‌ها پارک نکنید». آفتی که در اکثر مجالس مذهبی ما هست. بارها من شاهد بودم افرادی را که ماشین در خانه آنها پارک شده آمدند بیرون و ناراحتی شدید کردند که اگر این جشن مذهبی ست، این اگر مال امام زمان است، این اگر مال امام حسین است؛ چرا مردم آزاری؟! ما این فرهنگ را یاد بدهیم که مردم‌آزاری نکنند مهمانان به نام امام زمان. اگر به مردم شربت و شیرینی و شام می‌دهیم، ظرف‌های آن را در خیابان، در کوچه، این طرف و آن طرف نریزند. این زشت است که به نام جشن امام زمان، جشن مذهبی؛ بعد که جشن تمام می‌شود سر تا سر کوچه پر از لیوان یک بار مصرف و ظرف‌های غذا و این حرف‌ها و انواع زباله‌های جشن باشد. ما نباید در جشن‌های‌مان مردم‌آزاری کنیم. نباید خیانت درامانت کنیم. اگر وسایلی را از مردم امانت می‌گیریم، صندلی امانت می‌گیریم، ظرف امانت می‌گیریم، سیستم‌های صوتی و نوری و تصویری امانت می‌گیریم؛ اینها باید سالم برگردانده شود به صاحبان آن. خدای ناکرده اگر صدمه‌ای خورد، حتما صدمه آن جبران بشود. اینها را ببینیم و به جوان‌ترهای‌مان هم یاد بدهیم که باید این اصول را رعایت کنند. باز هم هست از این آفات که من فعلا از آن صرف نظر میکنم تا ان شاء الله در فرصتی دیگر، اگر فرصت بود، صحبت کنیم.

دیدگاهتان را بنویسید