برنامه های جشن نیمه شعبان

برنامه های جشن نیمه شعبان

برنامه های جشن نیمه شعبان

برنامه های جشن نیمه شعبان با این مقدماتی که عرض کردم تقریبا سمت و سویش مشخص میشود.
اگر قرآن میخونیم، باید آیاتی را انتخاب کنیم که راجع به امام زمان است. بیشتر از ۵۰۰ آیه هست در قرآن در ارتباط با حضرت که کتاب هاش هم موجوده. مراجعه بکنید آیاتش رو پیداکنید. اون آیاتی که راجع به امام زمان هست در مقدمه ی جشن تلاوت بشه. حتما هم با ترجمه و توضیح باشه که مستمعین بفهمن که این آیات راجع به امام زمان هست و توضیحش رو متوجه شوند. طبیعتا یک جشن با قرآن شروع میشه.
ممکنه جشن ما مجری داشته باشه. در جشن های بزرگتر معمولا یک مجری میاد اعلام برنامه میکنه. خوش آمد میگه به مهمانان و به اصطلاح نخ تسبیح به قسمت های مختلف برنامه است. مجری باید برای این کار آماده باشه. اشعاری که انتخاب میکنه باید در همین جهت باشه. با روح و با هیجان اشعار و متن های دکلمه را بخونه. گویا که امام زمان جلوش ایستاده اند و داره با حضرت حرف میزنه. خیلی مهمه که تمام مجریان برنامه این روح رو به حاضرین، به مستمعین شون منتقل کنند که گویا امام زمان همین جا ایستاده اند و مورد خطاب ما هستند. این فضا باید بر جشن حاکم بشه. نقش مجری در اینجا بسیار مهمه. نه اینکه بیاد و اعلام برنامه کنه و بره. نه. یه جوری وسط برنامه ها یه متن کوتاه یه چند تا بیت شعر بخونه که حال مجلس رو عوض کنه. خودش حالش عوض شده باشه با مقدماتی که گفتم و اینکه حال مردم رو منقلب کنه. باز تذکر میدم. ما فقط به دنبال این نیستیم که در جشن شادی صرف بکنیم. کف بزنیم. شعر بخونیم و هلهله بکنیم. نه اینها دور از اون اهداف ماست. ما میخواهیم روح و روان مهدوی در مردم دمیده بشه. احساسات مردم با حضرت حرف بزنه. و آنها با حضرت ارتباط برقرار کنند. .این یکی از چیزهای عمومی است که در برنامه جشن هست.
بعد در جشن های مختلف شما ممکنه مداحی داشته باشین، سخنرانی داشته باشین، مسابقه داشته باشین. اخیرا جشن ها سمت و سوی مختلفی پیدا کرده و برنامه هایی اجرا میشه که مثلا به جای یک سخنران ۲ نفر باهم دیگه یا حتی ۳نفر یا گاهی اوقات بیشتر یه مطالبی رو باهم میگن که بهش میگن تاک شو. یک متن از قبل هماهنگ شده رو باهم هماهنگ میکنن برای اینکه مستمعین خسته نشن ۲نفر۳نفر اینو اجرا میکنن و یکی از نکات مهمی که در تاک شو مهم است این است که ارتباطی هم با مستمعین برقرار میکنیم. طوری صحبت میکنن که گاهی اوقات از بین مستمعین سوال میکنن. مردم رو میارن وسط بحث. در واقع احساس مشارکت در بحث رو به مستمعین میدن. به این میگن اصطلاحا تاک شو.

یکی دیگه از مراسم خوبی که خیلی موفق هست جشن میزهاست. یعنی به جای اینکه جمعیتی بشینن و یک سخنران براشون سخنرانی بکنه  سر میزهایی بسته به امکاناتی که هست، میزها دوتا، سه تا، پنج تا، ده تا، بیست تا، هرچند مقدار که ظرفیت مجلس وامکانات برگزار کنندگان و تعداد مدعوین جواب میده. میز های بزرگ میگذارن. یک نفر دونفر میشینن. مدعوین میشینن. پنج نفر، شش نفر، ده نفر میشند و راجع به امام زمان(عج) مطالبی که از قبل  آماده شده هست ر با هم بحث و مذاکره میکنن. از آثار بسیار خوب این نحوه برگذاری جشن این هستش که مردم چون در بحث مشارکت میکنن و به اصطلاح فرنگی فیس تو فیس و رو در رو باهم صحبت میکنن و حرف میزنن میزان اثر گذاری و اثر پذیری برنامه بسیار بالا میره. حرف هایی گفته میشه که به درد مستمع بخوره. البته باید مجری قوی باشه که متناسب با سوالات مستمعین بتونه خودش رو تنظیم کنه و مجلس رو پیش ببره.

گاهی اوقات یک نفر نخاله وسط بحث میفته وحرف هایی رو مطرح میکنه که اصلا به موضوع مربوط نیست. یا یک نفر بحث مربوط هم طرح میکنه ولی آنقدر طولش میده که بقیه از گردونه خارج میشن. در  اینجا باید مجری میز این زکاوت و زرنگی و توانایی  را داشته باشه که ایشون رو موقتا نگه داره و بگه من سوالات شما رو یا ارجاع میدم به کس دیگه مثلا تو یک میزی که پاسخ به این سوالات را داشته باشن و یا اینکه در خارج از این برنامه. برنامه که تموم شد من پاسخگو سوالات شما خواهم بود. یک همچین آفت هایی داره که باید یه مقدار مراعات بشه ودوستان قوی تری هم باشن که اگه یه وقتی مسئله ای پیش اومد بتونن کنترل کنند.

یکی دیگه از برنامه های جشن نیمه شعبان که بسیار موفق هست و خوب بوده چیزی شبیه به میز هست ولی به صورت غرفه . دوتا، سه تا غرفه مختلف برگزار میشه. در هر غرفه ده نفر، پانزده نفر نهایتا بیست نفر میشینن و یک بحث یک ربع تا بیست دقیقه ای رو ازگوینده میشنوند. در اینجا هم باز ارتباط سعی میشه که دوطرفه باشه. این غرفه ها میتون سه تا چهار تا موضوع پشت سرهم باشن که در جمع بندی به یک نتیجه برسن. میتونن موضوعاتش مثل هم باشن. فرقی نمیکنه. این به تناسب اون مجلسه.
در مجالسی که به صورت سنتی برگزار میشه یعنی مداحی هست و شعر خوانی و دکلمه و سخنرانی  خب اونجا میشه مسابقه هم برگزار کرد که توصیه اکید میشه. متاسفانه متاسفانه در بعضی از مراسمی عمومی بزرگی میبینیم که وسیله جاش رو با هدف عوض کرده. یعنی ما می خواهیم که از این مسابقه نتیجه ای بگیریم که مردم باز به امام زمان (عج) نزدیک تر بشند. ولی با انتخاب نوع جایزه ها (مثلا فرض کن جایزه میزارن سکه طلا، جایزه میزارن دوچرخه، ظرف های ارزشمند یا حتی ارزان) به این هدف نمیرسند. اینها دور از هدف ما هست. خوب این جایزه ها و مسابقات، مسابقه و جایزه ای باشد که باز در جهت نزدیکی مردم به امام زمان(عج)باشه. مثلا کتاب جایزه بزارید. مثلا یک تابلو زیبا راجع به امام زمان(عج) جایزه بزارید. وقتی هم که مجری جایزه رو اهدا میکنه درمورد اون جایزه حرف بزنه. حرف هایی بزنه که باز اون ارتباط با امام زمان (عج) رو یادآوری کنه. به هر حال جوایز باید فرهنگی باشه. این طوری نباشه که مدعوین منتظر باشن که یه چیز مادی رو جایزه ببرن. بعدم خوش و خرم که ما رفتیم امشب اینقدر جایزه مادی بردیم. چه ربطی داره به امام زمان علیه سلام؟ این هم نکته ای هست که می خواستم در بحث جوایز و مسابقات بگم. یا اگر مسابقه ای گذاشته میشه مسابقه های سوالات مثلا جک گونه نباشه. سوالات هم باید درمورد حضرت باشه. شما میتونید قبل از برنامه جشنتون  اگر مدعوین محدود هستن یک کتاب کوچک یا کتابی رو متناسبا به همه مدعوین بفرستید و بهشون بگین از این کتاب در جشن مسابقه برگزار خواهد شد. مردم کتاب را بخوانند و به هوای جایزه آنجا بیایند سؤالات را جواب بدهند و در مسابقه شرکت کنند. از این قبیل ابتکاراتی که دوستان می‌توانند انجام دهند.
من چند نمونه از جشن‌هایی را که مناسب برنامه نیمه شعبان هست را خدمتتان عرض کردم و نهایتا باز تأکید می‌کنم بر این که ما در این جشن‌ها باید خط هدف‌مان را گم نکنیم و مجالس ما از یک مجلس تذکر، یادآوری و معنوی تبدیل ـ خدای ناکرده خدای ناکرده خدای ناکرده ـ تبدیل به مجلس لهو و لعب و یا مشابه مجالس لهو و لعب نشود. دور است از شأن امام زمان که دوستداران و شیعیان ایشان مجالسی را برگزار کنند که یا لهو و لعب باشد یا ـ خدای ناکرده ـ شبیه به مجالس لهو و لعب باشد. بگویند و بخندند و شادی کنند و دست بزنند و بعد هم نهایتا هیچی!

دیدگاهتان را بنویسید