آداب عزاداری امام حسین(ع)

نیتمان از شرکت در مجالس عزاداری چه باشد؟

همانند سایر ماه های بزرگ همچون رجب، شعبان و رمضان که سفره خدا پهن است و باید همه تلاش خود را بکنیم از سر این سفره دست خالی بلند نشیم. ماه محرم و جلسات عزای امام حسین (ع) هم سفره احسان خدا پهن است. همانند همه مجالس، آداب عزاداری هم باید در مجالس حفظ شود.

شهادت امام حسین (ع) و یارانانشان یک مسئله عادی نیست که خیلی راحت از کنار آن رد شویم. باید در مورد ابعاد مختلف این نهضت عطیم عمیق شویم و هرچه بیشتر درمورد ابعاد آن فکر کنیم توشه ای که بدست می آوریم بیشتر است.

با این عنوان که در جلسات عزاداری حال و هوایمان عوض می شود به مجلس روضه نرویم .با این نیت وارد این مجالس شویم که خودمان را در کنار امام حسین احساس کنیم . جز همان دسته از یاران اباعبدالله قرار بگیریم که در شب عاشورا با امام خویش پیمان بستند و در روز عاشورا بالاترین جانفشانی ها را داشتند.

 

وظایف شیعیان در ایام محرم

از جمله وظایف اصلی همه شیعیان در ایام برگزاری مراسم عزاداری آن حضرت به بهترین شکل است. انجام اقداماتی که نشان از عزاداری برای امام حسین باشد . از سیاهی زدن در کوچه و خیابان و برپایی تکیه های عزا.

افراط بین مورد در این زمینه هم عقلانی نیست. نباید دید سایر مسلمانان و مرمان دیگر نسبت به اسلام و عزاداری بد شود. برپایی مراسم عزاداری باید به نحوی باشد که فرهنگ شهادت ، ایثار و آزادگی  زنده نگه داشته شود .  آداب عزاداری باید به بهترین شکل از طرف هم مداحان و سخنرانان و مستمعین رعایت شود.

آداب عزاداری: با وضو وارد شوید

پاکیزگی یکی از آداب شرکت در هر مجلسی است. بخصوص یکی از آداب عزاداری امام حسین (ع) حضور  با وضو و پوشیدن پاکیزه ترین لباس است.علاوه بر این حفظ نظم و رعایت حقوق دیگران از آن دسته آدابی است که حتما باید رعایت شود . برگزاری این جلسات به شکلی منظم تاثیر خوبی بر فرهنگ برگزاری مراسم عزاداری است.

خواندن زیارت عاشورا

از توصیه اکید بزرگان در این ایام مداومت بر خواندن زیارت عاشورا است. بهترین وقت برای خواندن این زیارت بعد از نماز صبح است. پایبندی به خواندن این زیارت در زندگی بزرگان و شهدا دیده می شد.

  

وقتی که روضۀ سیدالشهداء گوش می‌دهیم برویم در مغزش که قضیه چیست ؟ آیا ما هم بودیم همین کار را می‌کردیم؟ آیا اگر ما هم آنجا بودیم در همین وضعیت بودیم؟ یا اگر خودمان را در آن حدود نمی‌بینیم از حضرت تقاضا کنیم، درخواست کنیم، دعا کنیم، طلب کنیم، که از ما دستگیری کند، دست ما را بگیرد، به جای داد زدن! و بیداد زدن! و نعره‌کشیدن!
به جای آن به مفاهیم روضه‌ای که گفته می‌شود و مطالبی که گفته می‌شود گوش بدهیم! اگر گریه‌ای بر ما می‌آید گریه را بکنیم جلوی گریه را نگیریم، باید گریه بشود ولی داد زدن چرا؟

رعایت آداب عزاداری از طرف خطیب و مداح

بهتر است هر تعبیری را در صحبت‌های خودشان نیاورند، بعضی افراد در روضه تعبیرهایی دارند که شاید نفوس تحمل شنیدن آنرا نداشته باشند، بعضی از روایات برای خود (وعاظ و اهل علم) است که بدانند اما اینکه انسان بخواهد مصیبت را بیان بکند، شاید خیلی از افراد نتوانند تحمل چنین سخنانی را بکنند.
بهتراست اهل علم عین مصیبت هاى وارده را از کتب مقاتل نقل کنند .در تبلیغ خودشان عین مقاتل را نقل کنند آنچه را که شنیده شده نقل نکنند.

 

دیدگاهتان را بنویسید